II linia leczenia RZS

Ocena skuteczności leczenia pierwszym syntetycznym lekiem modyfikującym przebieg choroby ( sLMPCh) następuje po 3 miesiącach i osiągnięciu remisji choroby po 6 miesiącach.

W PRZYPADKU POPRAWY KLINICZNEJ:

W drugiej linii leczenia stosuje się kontynuację leczenia  i ewentualne zmniejszenie dawki w przypadku trwałej remisji. 

W PRZYPADKU BRAKU POPRAWY KLINICZNEJ: 

W drugiej linii leczenia  w przypadku braku poprawy klinicznej po  zastosowaniu przez 3 miesiące metotreksatu (MTX) lub innego leku modyfikującego przebieg choroby  (LMPCh)  należy  zmienić lub dodać drugi  LMPCh leflunomid, saulfasalazynę samodzielnie lub kombinacja LMPCh plus krótkotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów.

W PRZYPADKU BRAKU POPRAWY KLINICZNEJ:

W drugiej linii leczenia w przypadku braku poprawy klinicznej po zastosowaniu przez 3 miesiące zmienionego leku LMPCh  i stwierdzeniu dużej aktywności choroby ( DAS28 większe niż 5,1) i występującymi  czynnikami złej prognozy lub po niepowodzeniu terapii metotreksatem w postaci doustnej lub podskórnej, która była zastosowana przez co najmniej 3 miesiące u pacjentów z czynnikami złej prognozy następuje kwalifikacja do leczenia celowanymi lekami modyfikującymi przebieg choroby (cs LMPCh) lub leczenia biologicznego ( boLMPCh). Leczenie celowanymi lekami modyfikującymi przebieg choroby i leczenie biologiczne obydwa się w ramach programu lekowego Narodowego Funduszu  Zdrowia.

Zgodnie z programem lekowym pt.: „Leczenie aktywnej postaci reumatoidalnego zapalenia stawów i młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów ( ICD-10 M05, M06, M08)  do terapii  inhibitorem TNF alfa albo tocilizumabem albo tofacytynibem albo baricytynibabem kwalifikuje się pacjentów z rozpoznaniem RZS, u których nastąpiło niepowodzenie terapii co najmniej dwoma lekami modyfikującego  przebieg choroby ( sLMPCh)/lekami immunosupresyjnymi, takimi jak: metotreksat, leflunomid, sulfasalazyna  oraz leki antymalaryczne zgodnie z obowiązującymi zaleceniami EULAR, z których każdy był zastosowany przez co najmniej 3 miesiące w monoterapii lub terapii łączonej ( w tym po niepowodzeniu terapii metotreksatem w postaci doustnej lub podskórnej) lub po niepowodzeniu terapii metotreksatem w postaci doustnej lub podskórnej, która była zastosowana przez co najmniej 3 miesiące u pacjentów z czynnikami złej prognozy zgodnie z obowiązującymi rekomendacjami EULAR.

Szczegółowe kryteria kwalifikacji do  programu lekowego NFZ pt.:  „Leczenie aktywnej postaci reumatoidalnego zapalenia stawów i młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów ( ICD-10 M05, M06, M08) znajdziesz w nagłówku pod nazwą  Program lekowy.